دوشنبه ۱٥ مهر ،۱۳۸۱
 
داشتم به هری پاتر و ادامه ی داستان و اینکه خانمه هممونو گذاشته سر کار فکر می کردم که یه مسئله ی فلسفی واسم پیش اومد !!
اینکه خوب من هم می تونم بقیه ی داستان رو بنویسم تو هم می تونی و اون کره ایه یا هنگ کنگیه هم این کارو کرده ، و همه ی این داستان ها می تونن ادامه ی هری پاتر باشن ، ولی چرا فقط نوشته ی خود نویسنده رو قبول داریم ؟
داستان که تعین خاصی نداره . نه از نظر منطقی و نه از نظر تجربی . یه داستان کاملا تخیلیه ...
پس چرا از بین این همه پایان فقط پایان نویسنده رو انتخاب می کنیم ؟

یاد گزینش میان نظریه های علمی افتادم و معیارهای این گزینش . یاد اینکه خیلی ها مثل کوهن ، فایر آبند و ... می گن گزینش میان نظریه های علمی فقط معرفتی نیست . یعنی فقط بر اساس منطق و قوانین علوم تجربی نیست . و عوامل غیر معرفتی ، خیلی تو تصمیم گیری
دانشمندا تاثیر داره . عواملی مثل زیبایی شناسی ، جامعه ی علمی ، سادگی ، کارایی و...
خلاصه اینکه فکر نکنید چیزایی که دانشمندا می گن همش از روی منطق و یا علوم تجربیه !!!