جمعه ۱۳ دی ،۱۳۸۱
 
نمی دونم کی می تونم فراموش کنم؟
اینکه تو اون مدرسه ی لعنتی که 7 سال توش درس خوندم حتی یه کار فوق برنامه بهم ندادن و اینکه کسایی که ما اونجا بردیمشون حتی سعی نکردن یه اعتراض بکنن که چرا خانم ... منو نخواست !! و اینکه این مدرسه اونقدر حقوق می ده که یکی بتونه موبایل بخره و قسطشو بده !!

نمی دونم چه جوری تونستم تو خونه ای برم که با دروغ از دانشگاه گرفته شده ، خونه ای که دوستای از فرنگ برگشته باورشون نمی شد خوابگاه دانشگاه باشه و هیچی هم پول نگیره . در حالیکه خودشون واسه یه جای 37 متری که خوابگاه دانشگاه هم هست ماهی 650 دلار می دن !!
و اون این دوستای ما که تو خوابگاه دانشگاه شریف ساکنن اونقدر پول داشتن که یه خونه پیش خرید کنن !

باید با همشون قطع رابطه کنم تا دیگه هیچ کدوم از این چیزا یادم نیفته ....