وبلاگ و فرضيه عالم خارج

وضعيت جالبي است. مثل سلماني‌هاي بي كاري شده‌ايم كه سر هم را مي‌تراشيم. وبلاگ‌ها را مي‌گويم و اين بازي‌هاي جديد كه خودم هم در بعضي‌شان شركت كردم. مثل بازي يلدا،‌ بازي آرزو، بازي تاثيرگذارترين شخصيت در زندگي،‌ بازي ترس و ...

شبكه‌اي در هم تنيده شده‌ايم از ارجاع‌هايي به يكديگر،‌ بدون اينكه به عالم خارج ارجاع دهيم. مثل اين فرضيه‌هاي آنتي رئاليستي كه عالم خارج را كنار مي‌گذارند. اتفاقا هيچ مشكلي هم پيش نمي‌آيد. اين نظام معرفتي هم فرض‌ها و روش‌هاي خودش را دارد و منسجم و سازگار است. كارش را هم پيش مي‌برد.

/ 8 نظر / 11 بازدید
شکاک

راست می گی خوب نیست که فقط داخل خودمون بچرخیم و بازی کنیم، ولی خوب سرگرمی و تنوع هم بعضی وقت ها بد نیست. ولی مثل خیلی چیزای دیگه تا وقتی خوبه که شورش رو در نیاریم.

صدرا

چيز بدی نيست٬ تا وقتی انتخابات بشود و ما هم که همه ی زندگی مان در اين جو بوده خيال می کنيم هر چه داد می زنيم اين تو٬ همه ی صدای دنياست٬ و وقتی اين جا دنيا به نفع ماست بيرون(؟) هم لابد از آن ما است. بعد می شود روز انتخابات و می فهميم آنتی رئاليسم مان فقط از شدت فرهيختگی و تفلسف مان بوده٬ و متاسفانه مثل اين که دنيای خارجی هم وجود دارد!

پسر فهمیده

فقط این نیست که. در نهایت باید در مورد تأثیر وبلاگ‌ها در جامعه‌ی صحبت کنیم. بعد هم از هم‌دیگه برای این خدمت بزرگ تشکر کنیم.

آرش

از آنارشيسم بگو ...اي آنارشيست... اي مريم

سیامک قاسمی

دعوتتان کردم تا از تاثیز گذارترین آدمها در زندگیتان بگویید : http://razeno.com/2007/05/post_196.php

سلام مريم خوفی؟!!!!

taha

خیلی خوشم اومد از این متنو این چیزی بود که بهش فکر کرده بودمو به نظرم این ویژگی مخصوص نسل شماست.